Doorfietsen: reisimpressies, columns en interviews

Doorfietsen: reisimpressies, columns en interviews

Marc Peeters

Uitgeverij Boekenplan

130 bladzijden, € 14,95

 

In zijn voorwoord is Dirk Jan Roeleven lovend:

“Ik ben blij dat dit boek met een mooie doorsnee van zijn oeuvre verschenen is. Een boek dat mij zoveel deugd doet omdat het wars is van eigendunk en een grote variëteit aan onderwerpen en stijlen biedt. Heerlijk boek, nooit vervelend en met lekker veel Italiaans staal in de genen.”

Wie een voorwoord schrijft zwaait doorgaans met het wierookvat, volgens mij hier volkomen terecht. Bijzonder is ook de creatieve manier waarop Peeters zijn boek onder de aandacht bracht. Op de boekpresentatie in Nijmegen overhandigde hij stadsgenoot Dries van Agt het eerste exemplaar en ontlokte daarbij de ex-premier tot de belofte van een gezamenlijk fietstochtje.

 

‘Doorfietsen’ is het tweede boek van Peeters na ‘Ik fiets, dus ik ben’ (2007). Van deze eersteling verscheen een recensie in het nummer 1 jaargang 2008 van dit tijdschrift. De recensent rondde af met de fraaie zin: “Gefeliciteerd met dit mooie kunstwerk!”

Daarna was het uitkijken naar dit tweede boek. ‘Doorfietsen’ is de neerslag van een brede variëteit aan reisindrukken en beschouwingen tijdens zijn Europese fietstochten. Daarnaast bevat het boek een aantal diepgravende interviews met mensen die enig raakvlak hebben met het fietsen. Veel van deze stukjes zijn al eerder verschenen, o.m. in dit tijdschrift.

Woordkunstenaar Peeters brengt als aanloop een heerlijk stukje over de dualiteit van het schrijven en het fietsen.

“Waarom schrijft de fietser of waarom fietst de schrijver? … De chronische trapbeweging leidt tot een contemplatieve trance die ik nodig heb om tot oorspronkelijke ideeën te komen.”

Aan oorspronkelijke ideeën geen gebrek, het boek is doorspekt met hoogst persoonlijke aantekeningen, niet zelden met een filosofische insteek. Peeters is een fietsreizende genieter die met verwondering en grote nieuwsgierigheid de omgeving verkent. Hij geeft weer wat hij waarneemt, voelt en ruikt. Geen reisgidsachtige verslagen dus die je van punt A naar punt B brengen.

Van de vele bijdragen heb ik het meest genoten van het 14 pagina lange stuk “Echoes uit het verleden”. Het is de afsluiter van het boek. Hierin maakt Peeters de switch tussen wielerlegende Francesco Moser en diens neef Moreno Moser, een beloftevolle 21-jarige neoprof. Zijn fascinatie voor wielerhelden dateert al van de tijd toen hij als knaap op de radio de Tourexploten van jeugdidool Lucien van Impe volgde. De neef met de Moser genen won in 2012 de ‘Trofeo Laigueglia’, de openingskoers van het Italiaans wegseizoen. Hij versloeg er gevestigde waarden zoals toppers Cunego en Gasparotto. Op een breedsprakige en plastische manier brengt reporter Peeters verslag uit van de zinderende finale van deze Trofeo. Zoals in thrillers voert dit naar een ongemeen spannend hoogtepunt, je komt in de sfeer die zowat het handelsmerk was van sportreporters uit een Tv-loos verleden. Peeters brengt hier een subliem staaltje inlevingsvermogen die Tv-beelden compleet overbodig maken.

Peeters lijkt nog lang niet uitgeschreven, het is uitkijken naar zijn derde boek.

 

André Ramault

Redacteur Tijdschrift De Wereldfietser